Ο λόγος του Θεού, ειδικά για τους πλούσιους, παραγγέλλει: «Πες στους πλούσιους, σ’ αυτή την πρόσκαιρη ζωή να μην υψηλοφρονούν, ούτε να έχουν στηριγμένες τις ελπίδες τους στον αβέβαιο υλικό πλούτο, αλλά να ελπίζουν στον ζωντανό Θεό, που όλα μας τα δίνει πλούσια, για να τα απολαμβάνουμε.». Αυτή την παραγγελία ο όσιος Ξενοφών μαζί με τη γυναίκα του Μαρία και τα παιδιά τους, Αρκάδιο και Ιωάννη, που ήταν πολύ πλούσια οικογένεια στην Κωνσταντινούπολη την εποχή του Ιουστινιανού, τη διαφύλαξαν μέχρι τέλους.

Τι έκαναν; Ακολούθησαν με ευλάβεια το πρόσταγμα του Θεού να περιφρονούν τον υλικό πλούτο και να ακολουθούν πιστά τον δρόμο που οδηγεί στην ψυχική και πνευματική ανάταση. Πάντα στο πλευρό των απόρων και πασχόντων, έσπευδαν να τους περιθάλψουν και να τους παρηγορήσουν, χωρίς ποτέ να τους ζητήσουν τίποτα. Η πόρτα του Ξενοφώντα ήταν πάντα ανοιχτή στους φτωχούς και όλη η οικογένεια εργαζόταν με γνήσιο πνεύμα χριστιανικής φιλανθρωπίας. Οι ίδιοι αναζητούσαν τους πάσχοντες και έτρεχαν να περιθάλψουν και να παρηγορήσουν τα ορφανά. Μεγάλα, επίσης, χρηματικά ποσά αφιέρωναν για την απελευθέρωση αιχμαλώτων.

Προκειμένου, όμως, να μορφωθούν περισσότερο τα παιδιά τους, τα έστειλαν στη Βηρυττό, για να διδαχτούν νομικά. Αλλά καθ’ οδόν ναυάγησαν και, αφού διασώθηκαν, πήγαν στην Ιερουσαλήμ, όπου έγιναν μοναχοί. Όταν οι γονείς τους έμαθαν για τα γεγονότα που συνέβησαν στα παιδιά τους, δόξασαν τον Θεό και, αφού διαμοίρασαν τα υπάρχοντά τους στους φτωχούς, έφυγαν κι αυτοί, ο μεν Ξενοφών στην έρημο ως μοναχός ασκητής, η δε γυναίκα του ως μοναχή σε γυναικεία Μονή.

Έζησαν οσιακά, έκαναν θαύματα και, τελικά, απεβίωσαν ειρηνικά.