Ήταν μοναχογιός ευσεβών γονέων από την πόλη Λάμψακο. Ονομαζόταν προηγουμένως Μανουήλ και ανατράφηκε από παιδί στα θεία και σωτήρια διδάγματα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Το μοναχικό σχήμα το έλαβε σε ένα μοναστήρι του όρους Γάνου, όπου κοντά σε έναν εξαίρετο γέροντα, τον Μάρκο, αναδείχθηκε ακούραστος και ακατάβλητος στη μελέτη, την προσευχή, την κυριαρχία της γλώσσας, την αγάπη και την ομόνοια. Έπειτα πήγε στην Κωνσταντινούπολη, όπου η αρετή του τον έφερε συνομιλητή με τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Παλαιολόγο. Κατόπιν, πήγε στη Θεσσαλονίκη, για να προσκυνήσει το λείψανο του αγίου Δημητρίου και από εκεί τράβηξε για το Άγιον Όρος. Εκεί, κατέληξε στη Μονή της Λαύρας, αλλά αργότερα, με άδεια του ηγουμένου λόγω της αρετής του, γύρισε όλο τον Άθω. Οι μεγάλοι ασκητικοί του αγώνες συγκρίνονται με αυτούς των μεγάλων ασκητών της Αιγύπτου. Επειδή έκανε συχνές μετακινήσεις και κατόπιν έκαιγε την καλύβα του, για να ασκείται στην πλήρη ακτημοσύνη, ονομάστηκε «Καυσοκαλυβίτης». Απεβίωσε ειρηνικά το 1320 μ.Χ. σε ηλικία 95 ετών διατηρώντας όλη τη δύναμη και τη διαύγεια του νου του.