Έζησε την εποχή του αυτοκράτορα Λέοντα και καταγόταν από τη Μεσοποταμία. Γεννήθηκε το 410 μ.Χ. στο χωριό Μαρουθά της περιφέρειας Σαμοσάτων. Οι ευσεβείς γονείς του ονομάζονταν Ηλίας και Μάρθα. Ο Δανιήλ γεννήθηκε, ενώ η μητέρα του ήταν στείρα. Γι’ αυτό και οι γονείς του υποσχέθηκαν να τον αφιερώσουν στην υπηρεσία του Θεού. Τον ανέθρεψαν με πολλή επιμέλεια και οι κόποι τους δεν πήγαν χαμένοι. Ο Δανιήλ απέδωσε καρπούς. Νεαρός ακόμη, πήγαινε στις γειτονικές πόλεις και εξηγούσε το Ευαγγέλιο. Σε πολύ μικρή ηλικία οι γονείς του τον πήγαν σε κάποιο μοναστήρι, προκειμένου να ασκητέψει. Εκεί, επιδόθηκε σε ευσεβείς ασκήσεις, θεολογικές μελέτες και καλλιέργεια της ταπεινοφροσύνης. Αφού αφοσιώθηκε στον ασκητικό βίο για αρκετό καιρό, αποσύρθηκε σε κάποιο μέρος της Θράκης, κατόπιν θείας αποκάλυψης και κλείστηκε σε κάποιον ειδωλολατρικό ναό. Η παραμονή του εκεί υπήρξε φοβερή δοκιμασία για την ψυχή του, κατάφερε, όμως, να φύγει και να επανέλθει πιο δυναμικός στον μοναχικό βίο.

Κάποτε, σ’ ένα ταξίδι με τον ηγούμενο της Μονής, συνάντησε τον Συμεών τον Στυλίτη και πήρε την ευλογία του. Όταν πέθανε ο ηγούμενος της Μονής, ο Δανιήλ ξαναπήγε στον Συμεών και ζήτησε τη συμβουλή του για το πού να πάει. Ο Συμεών τον συμβούλευσε να πάει στην Κωνσταντινούπολη, πράγμα που ο Δανιήλ έπραξε. Εκεί, εγκαταστάθηκε στον περίβολο του Ναού του αρχιστράτηγου Μιχαήλ στην Προποντίδα. Μετά από λίγο καιρό, είδε σε όραμα τον Συμεών να τον καλεί. Ο Δανιήλ, ερμηνεύοντας αυτό το όραμα, έκτισε υψηλό στύλο και εγκαταστάθηκε πάνω σ’ αυτόν. Σκοπός της εγκατάστασής του πάνω στον στύλο ήταν ο αγώνας για την εξάλειψη των παθών και η απόκτηση περισσότερων αρετών. Έλαβε το προορατικό χάρισμα, έκανε πολλά θαύματα και ήταν σημαντική η συμμετοχή του στη Σύνοδο της Χαλκηδόνας. Πέθανε 80 ετών.