Ο άγιος Διονύσιος, ο Αρεοπαγίτης, καταγόταν από την πόλη των Αθηνών. Έζησε και μαρτύρησε τα χρόνια που αυτοκράτορας ήταν ο Δομετιανός. Διακρίθηκε για τη φιλοσοφική του κατάρτιση και τη βαθιά του καλλιέργεια. Αρχικά ήταν ειδωλολάτρης και μέλος της Βουλής του Αρείου Πάγου. Το κήρυγμα, όμως, του αποστόλου Παύλου άγγιξε την παιδευμένη και ευαίσθητη ψυχή του και βαπτίστηκε. Αργότερα διαδέχτηκε στον επισκοπικό θρόνο των Αθηνών τον ευσεβή Ιερόθεο.

Υπήρξε συγγραφέας πλήθους θεολογικών συγγραμμάτων με τα οποία, μεταξύ άλλων, ερμήνευσε την Εκκλησιαστική ιεραρχία. Επιβραβεύτηκε από τον Θεό για τη χριστιανική του δράση με το χάρισμα να επιτελεί θαύματα. Περιόδευσε σε πολλά μέρη της Δύσης, όπου κήρυττε τα λόγια του Ευαγγελίου και της Αγίας Γραφής. Όταν έφτασε στο Παρίσι, συνελήφθη και αργότερα αποκεφαλίστηκε. Μαζί του μαρτύρησαν και δύο μαθητές του, ο Ρουστικός και ο Ελευθέριος. Ο ηγεμόνας της περιοχής έδωσε εντολή να μη θάψει κανείς τα άγια λείψανα των μαρτύρων. Όμως κάποιοι χριστιανοί τα φύλαξαν και, όταν δεν υπήρχε πλέον φόβος, τα ενταφίασαν με τιμές.

Είναι ο προστάτης των δικαστών.