Ο άγιος Γρηγόριος, επίσκοπος της Νύσσης (335-395 μ.Χ.) και εκκλησιαστικός συγγραφέας, γεννήθηκε στη Νεοκαισάρεια του Πόντου. Υπήρξε γιος του Βασιλείου και της Εμμέλειας και νεότερος αδερφός του Μ. Βασιλείου, τον οποίο αποκαλούσε πατέρα και διδάσκαλό του. Ήταν άνθρωπος χαρισματικός, έγραφε ιερά βιβλία και υπήρξε υπέρμαχος της Ορθοδοξίας. Αρχικά, άσκησε το επάγγελμα του ρήτορα και μετά το θάνατο της συζύγου του Θεοσέβειας χειροτονήθηκε από τον αδερφό του Βασίλειο το 372 μ.Χ. επίσκοπος Νύσσης, μικρής πόλης της Καππαδοκίας. Λαμπρός στους λόγους και ζηλωτής της ορθόδοξης πίστης, εξορίστηκε το 374 μ.Χ. από τον αρειανό αυτοκράτορα Ουάλεντα. Το 381 μ.Χ. ήρθε στην Κωνσταντινούπολη και πήρε μέρος στη Β’ Οικουμενική Σύνοδο εναντίον των πνευματομάχων, οι οποίοι δεν δέχονταν τη θεότητα του Αγίου Πνεύματος. Αγωνίστηκε με θέρμη για την ορθόδοξη πίστη και κατατρόπωσε τους αιρετικούς με τις αποδείξεις που έφερε από την Αγία Γραφή. Τα συγγράμματά του είναι πολλά: Εξηγητικά, Δογματικά, Ασκητικά, Λόγοι και Επιστολές. Κοιμήθηκε σε βαθιά γεράματα.