Ήταν ένας από τους δώδεκα μαθητές του Κυρίου, γιος του Αλφαίου και αδελφός του ευαγγελιστή Ματθαίου. Ο Ιάκωβος, αφού αγωνίστηκε για την αλήθεια του Χριστού στην Ιερουσαλήμ, έπειτα πήγε και σε άλλες χώρες για να κηρύξει το Ευαγγέλιο. Εκεί με τη χάρη του Θεού θεράπευε αρρώστους και εξεδίωκε τα ακάθαρτα πνεύματα. Γι’ αυτό και οι ειδωλολάτρες τον ονόμαζαν «θείο σπέρμα».

Ο ιδρώτας, οι μόχθοι και οι κίνδυνοι που υπέστη για τη διάδοση του Ευαγγελίου ήταν πολλοί. Ο θάνατος πολλές φορές τον πλησίασε, αλλά στη σκέψη του Ιακώβου κυριαρχούσαν ενθαρρυντικά τα λόγια του Κυρίου: «Εκείνος που θέλει να με ακολουθεί ως γνήσιος μαθητής μου, ας πάρει την απόφαση να υποστεί για εμένα, όχι μόνο θλίψη και δοκιμασία, αλλά ακόμα και θάνατο σταυρικό». Έτσι και ο Ιάκωβος, μιμούμενος τον Διδάσκαλό του, υπέστη σταυρικό θάνατο.