Ο Αμβρόσιος, διακεκριμένος Ρωμαίος πολίτης, γεννήθηκε περίπου το 340 μ.Χ. (κατ’ άλλους το 335 μ.Χ.) στα Τρέβηρα. Ο πατέρας του ήταν έπαρχος της Γαλλίας. Πέθανε, όμως, πρόωρα και η μητέρα του κατέφυγε στη Ρώμη, προκειμένου να συνεχίσει την ανατροφή των παιδιών της. Ο Αμβρόσιος σπούδασε ρητορική, φιλοσοφία και νομική. Λόγω της μόρφωσης και των πνευματικών αρετών του έγινε μέλος της Συγκλήτου της Ρώμης. Επειδή, μάλιστα, οι αποφάσεις που έπαιρνε ήταν αλάνθαστες, τιμήθηκε με το αξίωμα του ηγεμόνα ολόκληρης της Ιταλίας! Στα Μεδιόλανα (σημερινό Μιλάνο) ασχολήθηκε με το επάγγελμα του δικαστή. Φύλαγε με λόγια και έργα την αλήθεια και απέδιδε αντικειμενικά τη δικαιοσύνη, αν και δεν είχε βαπτιστεί ακόμη χριστιανός. Όσον αφορά σ’ αυτό, όμως, απαντά ο θεόπνευστος λόγος της Αγίας Γραφής: «Σε κάθε έθνος, όποιος σέβεται τον Θεό και πολιτεύεται στη ζωή του με δικαιοσύνη, είναι δεκτός απ’ Αυτόν και είναι δυνατόν να αρέσει σ΄ Αυτόν». Και πράγματι, ο Αμβρόσιος με τη ζωή του άρεσε στον Θεό. Γι’ αυτό και τον αξίωσε να βαπτιστεί χριστιανός, να γίνει έπειτα αναγνώστης και, αφού μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα πέρασε όλους τους εκκλησιαστικούς βαθμούς, μετά από απόφαση του βασιλιά Ουαλεντιανού του Α’ χειροτονήθηκε επίσκοπος Μεδιολάνων. Όταν πέθανε ο αρχιερέας των Μεδιολάνων και παρότι ο Άγιος δεν είχε ακόμη βαπτιστεί, ανέλαβε τον αρχιεπισκοπικό θρόνο! Ως επίσκοπος, ο Αμβρόσιος ποίμανε άριστα το ποίμνιό του, αγωνίστηκε κατά των αιρέσεων και συνέγραψε βιβλία, στα οποία αντιμαχόταν τους αιρετικούς. Αλλά και στον βασιλιά Θεοδόσιο δεν επέτρεψε να εισέλθει στον ναό, παρά μόνο όταν μετάνιωσε ειλικρινά για τους φόνους που έκανε στον ιππόδρομο της Θεσσαλονίκης. Ο Αμβρόσιος πέθανε ειρηνικά το 397 μ.Χ. σε ηλικία 57 χρονών.