Έζησε στα χρόνια της βασίλισσας Θεοδώρας, η οποία αναστήλωσε τις άγιες εικόνες. Καταγόταν από επίσημη οικογένεια της Καππαδοκίας. Διακρινόταν όχι μόνο για την ευσέβειά της, αλλά και για τη σωματική της ωραιότητα και για την ευγενή ανατροφή της. Την προόριζαν για σύζυγο του γιου της Θεοδώρας, Μιχαήλ, αλλά ο Μιχαήλ νυμφεύτηκε άλλη. Μοίρασε, λοιπόν, τότε τα υπάρχοντά της στους φτωχούς, άφησε ελεύθερο και το υπηρετικό προσωπικό της και κατέφυγε στη Μονή Χρυσοβαλάντου στην Κωνσταντινούπολη, όπου έγινε μοναχή. Η ζωή της μέσα στο μοναστήρι υπήρξε πολύ ασκητική και αγία.

Μετά τον θάνατο της ηγουμένης χειροτονήθηκε από τον αρχιεπίσκοπο Κωνσταντινουπόλεως Μεθόδιο, τον Ομολογητή, διάκονος της Μεγάλης Εκκλησίας και αργότερα ηγουμένη της Μονής Χρυσοβαλάντου. Ο Θεός, μάλιστα, την προίκισε με το προφητικό και θαυματουργικό χάρισμα. Έτσι, με την προσευχή της απάλλαξε πολλούς από τα δαιμόνια. Προαισθάνθηκε τον θάνατό της και απεβίωσε ειρηνικά, γεμάτη χαρά για το ουράνιο ταξίδι της. Πολλά είναι τα θαύματά της όσο ζούσε, αλλά και μετά την κοίμησή της.