Η οσία Ευφροσύνη γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια επί αυτοκρατορίας Θεοδοσίου Β’ του Μικρού (408 – 450 μ.Χ.). Η οικογένειά της ήταν από τις πιο πλούσιες και επιφανείς στην Αλεξάνδρεια. Έμεινε ορφανή από μητέρα όταν βρισκόταν στην ηλικία των 12 ετών. Ο πατέρας της, Παφνούτιος, μεγάλωσε με πολλή στοργή και φροντίδα τη μοναχοκόρη του, την οποία θέλησε να παντρέψει με έναν επιφανή νέο, όταν αυτή ήταν 18 ετών. Όμως, η Ευφροσύνη δεν επιθυμούσε τον γάμο, θεωρώντας πως κάτι τέτοιο την εμπόδιζε να αφιερωθεί ολόψυχα στην υπηρεσία του Κυρίου, όπως επιθυμούσε. Έτσι, πήρε την απόφαση να εγκαταλείψει τον πατέρα της και τον μνηστήρα της και να αποσυρθεί σε μοναστήρι. Επειδή, όμως, γνώριζε πως θα την αναζητούσαν, φόρεσε αντρικά ρούχα και παρουσιάστηκε στον ηγούμενο αντρικού μοναστηριού, λέγοντας πως ονομαζόταν Σμάραγδος και πως ήταν ευνούχος. Στο μοναστήρι, όπου διακρίθηκε για τον ασκητικό και εγκρατή βίο της, την βρήκε έπειτα από 38 χρόνια ο πατέρας της, ο οποίος δεν είχε σταματήσει ποτέ να την αναζητά. Η Ευφροσύνη, όμως, ήταν ήδη βαριά άρρωστη και παρέδωσε το πνεύμα της ενώ βρισκόταν στην αγκαλιά του πατέρα της, ο οποίος παρέμεινε στο μοναστήρι ως μοναχός δίπλα στην αγαπημένη του θυγατέρα. Μετά τον θάνατό της, τη διαδέχθηκε στο κελί της, όπου έζησε και ο ίδιος ασκητικά τον υπόλοιπο χρόνο της ζωής του.