Ενώ ήταν ακόμη 17 ετών, επέλεξε τον δρόμο της ασκητείας και αποσύρθηκε σε μοναστήρι, όπου ηγουμένη ήταν η θεία της, Βρυένη. Η Φεβρωνία διακρίθηκε ανάμεσα στις υπόλοιπες αδελφές για τη σύνεσή της και τον ζήλο, τον οποίο επεδείκνυε στις μοναστικές ασκήσεις. Κάποια μέρα ένα στρατιωτικό σώμα ειδωλολατρών, που καταδίωκε χριστιανούς, με επικεφαλής τον Σελήνο, έφτασε στο μοναστήρι, όπου ησύχαζε η Φεβρωνία. Οι μοναχές πρόλαβαν να εγκαταλείψουν τη Μονή, αλλά η Αγία ήταν άρρωστη και δεν μπορούσε να μετακινηθεί. Έτσι η Φεβρωνία συνελήφθη, μαζί με τις συνασκήτριές της Βρυένη και Θωμαΐδα. Η Αγία, αφού απέρριψε πρόταση του Σελήνου να νυμφευτεί τον ανιψιό του, βασανίστηκε και θανατώθηκε.