Καταγόταν από την Κιλικία. Ο πατέρας του ήταν ειδωλολάτρης βουλευτής, όμως η μητέρα του είχε ασπασθεί τη χριστιανική πίστη. Η ευσεβής γυναίκα φρόντισε, ώστε ο Ιουλιανός να λάβει χριστιανική παιδεία και να εξελιχθεί σε ενάρετο και ευσεβή χριστιανό. Ήταν ηγούμενος Μονής 10.000 μοναχών. Επί Διοκλητιανού συνελήφθη και η Μονή κάηκε. Όταν έφτασε σε ηλικία 18 ετών, του ζητήθηκε από τον ηγεμόνα Μαρκιανό να απολογηθεί για την πίστη του. Ο Ιουλιανός παρουσιάστηκε στον έπαρχο και με θάρρος ομολόγησε ότι ο Κύριός του ήταν ο Ιησούς Χριστός. Ο Μαρκιανός, αφού κατέβαλλε μάταιες προσπάθειες να πείσει τον νέο να θυσιάσει στα είδωλα, διέταξε να τον υποβάλουν σε σειρά άγριων βασανιστηρίων. Οι ειδωλολάτρες κακοποίησαν με τον πιο σκληρό τρόπο τον Ιουλιανο και κατόπιν τον έριξαν σε φρικτή φυλακή. Στη συνέχεια ο Μαρκιανός κάλεσε τη μητέρα του Αγίου να τον επισκεφθεί στη φυλακή και να τον πείσει να αρνηθεί την πίστη του. Όμως εκείνη, όχι μόνο δεν προέτρεψε τον γιό της να ασπαστεί τα είδωλα, αλλά του υπέδειξε να μην αρνηθεί την πίστη του στον Χριστό, ακόμα και κάτω από την απειλή του θανάτου. Τότε, ο Μαρκιανός διέταξε να κλείσουν τον Ιουλιανό σε σάκο με φίδια και να τον ρίξουν στη θάλασσα. Με αυτόν τον τρόπο μαρτύρησε ο Άγιος. Κατά το μαρτύριό του και από τα θαύματά του πίστευσαν ο γιος του άρχοντα, Κέλσιος, η σύζυγός του, είκοσι στρατιώτες και ο Αναστάσιος που αναστήθηκε κατά την εκφορά του. Τους βάπτισε ο ιερέας Αντώνιος που είχε μαζί του επτά γιούς του. Όλοι βασανίστηκαν άγρια και έγιναν μάρτυρες πολλών θαυμάτων και οι Άγιοι και οι παριστάμενοι αποκεφαλίστηκαν. Αμέσως μετά από μεγάλο σεισμό, γκρεμίστηκε η πόλη και ο άρχοντας θάφτηκε κάτω απ’ τα συντρίμια.