Ευλογημένος από τον Θεό, είχε τόση πνευματική διαύγεια και τέτοια παρρησία, ώστε πάλαιψε με δεινότητα ενάντια στους ειδωλολάτρες και έφερε πολλούς ανθρώπους στον δρόμο της αλήθειας. Οι άριστες θεολογικές γνώσεις του, αλλά και η θερμή πίστη του, ανέδειξαν τον Πατρίκιο επίσκοπο Προύσας. Η θέση αυτή για τον Πατρίκιο υπήρξε πνευματικό φρούριο για την υπεράσπιση του Ευαγγελίου και ορμητήριο για την πάταξη της ειδωλολατρικής πλάνης. Στην αποστολική του αυτή εργασία δε θέλησε να είναι μόνος. Είχε μαζί του και τρεις πρόθυμους και άξιους συνεργάτες, τον Ακάκιο, τον Μένανδρο και τον Πολύαινο, οι οποίοι αφιερώθηκαν ολοκληρωτικά στο αποστολικό τους έργο. Μαζί τους ο Πατρίκιος έφερε στη χριστιανική πίστη πολλούς ειδωλολάτρες.

Αυτό, όμως, καταγγέλθηκε στον άρχοντα Ιουλιανό τον Υπατικό, ο οποίος εξοργίστηκε και αμέσως συνελήφθη ο Πατρίκιος. Ο άρχοντας με φιλοσοφικές συζητήσεις προσπάθησε να πείσει τον Πατρίκιο ότι ο Χριστός δεν είναι Θεός. Ο Πατρίκιος με τη ρητορική δεινότητα και την άριστη θεολογική κατάρτιση που διέθετε, ανέτρεψε το ένα μετά το άλλο τα επιχειρήματα του Ιουλιανού. Συγκεκριμένα, ο άρχοντας έλεγε ότι τα αναβλύζοντα θερμά ύδατα θερμαίνονται με την πρόνοια των θεών της ειδωλολατρικής θρησκείας. Ο Άγιος μάρτυρας, όμως, απάντησε ότι τα θερμά ύδατα, όπως και όλη η κτίση, είναι υπό την πρόνοια του Ενός και μοναδικού Θεού. Αυτός βλέποντας την ιδεολογική συντριβή του από τον χριστιανό διδάσκαλο, διέταξε και αποκεφάλισαν τον Πατρίκιο και τους τρεις συνεργάτες του. Έτσι ο Πατρίκιος εκτός από «απόστολος και διδάσκαλος εθνών», έγινε και μάρτυρας της αγίας πίστης μας.