Στην Περσία υπήρχε χριστιανική κοινότητα, που οι άνθρωποί της είχαν άμεμπτη ζωή και μεγάλη αυταπάρνηση, έτοιμοι να θυσιαστούν για το όνομα και τη δόξα του Χριστού. Καρδιά αυτής της κοινότητας ήταν ο επίσκοπος Συμεών, παράδειγμα χριστιανικής ζωής.

Οι Πέρσες έβλεπαν τους χριστιανούς σαν αγκάθι στο μάτι τους. Γι’ αυτό και τους διέβαλαν στον βασιλιά Σαπώρ Β’, μαζί και τον επίσκοπό τους, με το πρόσχημα ότι είχαν επαναστατικές διαθέσεις. Αμέσως, ο Σαπώρ διέταξε να φέρουν τον επίσκοπο δεμένο μπροστά του. Ο Συμεών διαβεβαίωσε τον βασιλιά ότι η χριστιανική θρησκεία κάνει νομιμόφρονες πολίτες και όχι ανόητους επαναστάτες. Ο βασιλιάς, όμως, ήταν τόσο προκατειλημμένος εναντίον του που διέταξε να τον φυλακίσουν. Στη φυλακή ο Συμεών γνώρισε τον Γοθαζάτ, λιποτάκτη χριστιανό, που αλλαξοπίστησε, για να σώσει το κεφάλι του. Τότε ο Συμεών με κατάλληλο τρόπο συγκίνησε και πάλι την καρδιά του Γοθαζάτ για τον Χριστό. Όταν το έμαθε αυτό ο Σαπώρ, οργισμένος διέταξε να αποκεφαλιστεί ο Συμεών και ο Γοθαζάτ, και επιπλέον άλλοι 1150 χριστιανοί από την εκεί Εκκλησία μαζί με τον πρεσβύτερο Αυδελά.

Η διαταγή δεν τρομοκράτησε τον Συμεών, αλλά αντιθέτως γέμισε την ψυχή του με χαρά και αγαλλίαση, αφού θα θυσιαζόταν για την αγάπη του Χριστού. Την ώρα, μάλιστα, που οι Πέρσες ετοιμάζονταν να πραγματοποιήσουν την φρικτή πράξη τους, ένας από τους χριστιανούς δείλιασε. Τότε, ο θαλαμηπόλος του βασιλιά Φουσίκ, ο οποίος ήταν χριστιανός χωρίς όμως να φανερώνει την πίστη του δημόσια, συμβούλευσε τον ταραγμένο χριστιανό να δεχτεί με θάρρος το μαρτύριό του. Ο Σαπώρ πληροφορήθηκε το γεγονός και ζήτησε εξηγήσεις από τον Φουσίκ για την πράξη του. Τότε, αυτός ομολόγησε την πίστη του και ο αυτοκράτορας οργισμένος διέταξε τον αποκεφαλισμό του.