Ο όσιος Μαρτινιανός έζησε στα χρόνια του Θεοδοσίου του Μικρού, στις αρχές του 5ου αι. μ.Χ. Καταγόταν από την Καισάρεια της Παλαιστίνης και από μικρός έτρεφε στην ψυχή του ακοίμητη τη φλόγα της ευσέβειας. Θέλοντας να αφοσιωθεί στην ερημική ζωή, έστησε τη σκήτη του στα όρια του όρους Κιβωτού, όπου απλωνόταν κατάλληλη έρημος για την καλλιέργεια του ησυχαστικού βίου. Εκεί περνούσε τον καιρό του με προσευχή, μελέτη, εργασία και άσκηση. Η φήμη της ευσέβειας και της αρετής του δεν άργησε να φτάσει σε όλη τη γύρω περιοχή και να φέρει στο κελί του πλήθη μετανοούντων και δυστυχισμένων, που ζητούσαν τις συμβουλές και την παρηγοριά του. Μεταξύ των άλλων έρχονταν γυναίκες και κόρες ζητώντας στήριγμα κατά των καταιγίδων και ασπίδα κατά των πειρασμών της ζωής. Ο Μαρτινιανός, κάνοντας το έργο του πνευματικού, πήγε σε πολλά μέρη. Τελικά κατέληξε σε ένα ησυχαστήριο έξω από την Αθήνα. Συχνά έλεγε τα λόγια των αποστόλων Πέτρου και Παύλου: «Ο διάβολος περιέρχεται σαν θηρίο και ζητά ποιον να καταπιεί. Οφείλουμε, λοιπόν, να προφυλαγόμαστε από τις επιθέσεις του, έτοιμοι πάντοτε για να τον αποκρούσουμε.».
Πέθανε σε βαθιά γεράματα στο ερημητήριό του.