Ο Μελέτιος γεννήθηκε στη Μελιτινή της Μικρής Αρμενίας περίπου το 310 μ.Χ. Ήταν πολύ μορφωμένος και ευσεβής χριστιανός. Επί Μεγάλου Κωνσταντίνου χειροτονήθηκε επίσκοπος Σεβαστείας και αργότερα επίσκοπος Βεροίας (Συρίας). Μετά από τρία χρόνια χειροτονήθηκε αρχιεπίσκοπος Αντιοχείας (360 μ.Χ.). Η θεοσέβειά του και οι πολλές αρετές του τον έκαναν γρήγορα αγαπητό στη χριστιανική κοινότητα. Για το λόγο αυτό, όταν έφτασε στην Αντιόχεια, οι πιστοί έσπευσαν να τον προϋπαντήσουν και να δεχτούν την ευλογία του. Τριάντα ημέρες έμεινε στον αρχιεπισκοπικό θρόνο, διότι με διάφορες ραδιουργίες οι Αρειανοί κατόρθωσαν να τον εξορίσει ο Κωνστάντιος στην Αρμενία. Αλλά η δικαιοσύνη του Θεού θριάμβευσε. Όταν έγινε αυτοκράτορας ο Θεοδόσιος Α’ ο Μέγας (379 – 395 μ.Χ.), κλήθηκαν στην Κωνσταντινούπολη πολλοί επίσκοποι, για να πάρουν μέρος στη Β’ Οικουμενική Σύνοδο, η οποία πραγματοποιήθηκε, για να φέρει τέλος στην έριδα που είχε ξεσπάσει στους κόλπους της χριστιανοσύνης. Στην Οικουμενική Σύνοδο στην Κωνσταντινούπολη το 381 μ.Χ., ο Μελέτιος όχι μόνο λαμβάνει μέρος, αλλά και προεδρεύει. Απεβίωσε το 381 μ.Χ., ενώ ακόμα διαρκούσαν οι εργασίες της Συνόδου. Ο ιερός Χρυσόστομος και ο Γρηγόριος Νύσσης τον τίμησαν με εγκώμια.