Οι άγιοι Αββάδες ησύχαζαν σε σπηλιές του όρους Σινά, όπου κατοικούσαν και Σαρακηνοί. Επί αυτοκρατορίας Διοκλητιανού, και ενώ πατριάρχης Αλεξανδρείας ήταν ο Πέτρος, πέθανε ο αρχηγός των Σαρακηνών, οι οποίοι τότε ξεσηκώθηκαν σκοτώνοντας πολλούς από τους ασκητές. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των οσίων Πατέρων που φονεύθηκαν ήταν τριάντα οκτώ, ενώ μόλις δύο, ο Ησαΐας και ο Σάββας, διασώθηκαν. Οι δύο ασκητές που σώθηκαν, συνέλεξαν τα λείψανα των φονευθέντων και τα έθαψαν με σεμνότητα.

Λίγο καιρό μετά τη σφαγή των οσίων Πατέρων στο όρος Σινά βρήκαν τον ίδιο μαρτυρικό θάνατο τριάντα τρεις χριστιανοί αναχωρητές, που ησύχαζαν στην έρημο της Ραϊθού, η οποία βρισκόταν δύο μέρες μακριά από το όρος Σινά, προς την Ερυθρά θάλασσα, όταν μια φυλή βαρβάρων, οι Βλέμμυες, επιτέθηκαν στους Φαρανίτες. Αφού οι Φαρανίτες απέτυχαν να αποκρούσουν την εχθρική φυλή, οι Βλέμμυες πήραν αιχμάλωτες τις γυναίκες και τα παιδιά τους και άρχισαν να κατευθύνονται προς την εκκλησία όπου λειτουργούσαν οι τριάντα Πατέρες. Οι ασκητές δεν φοβήθηκαν μπροστά στον κίνδυνο που τους περίμενε και αποφάσισαν να κλειστούν στην εκκλησία και να προσευχηθούν στον Θεό. Όταν οι βάρβαροι εισέβαλαν στην εκκλησία, σκότωσαν και τους τριάντα τρεις Πατέρες.